A więc przedstawiam drugą odsłonę artykułu. Nawiązując do pierwszej części chciałbym nie co rozszerzyć swoje poglądy i zachęcić muchową społeczność naklenie.pl do kręcenia własnych much.

Globalizacja, ma swoje plusy i minusy. Może, nie poruszajmy minusów, które są szczególnie widoczne w handlu, biznesie, skupmy się na plusach, jakie daje nam taka możliwość. Zdecydowaną zaletą, jest dostępność produktów.

Długo zastanawiałem się jak napisać ten tekst i mówiąc szczerze nadal nie bardzo wiem jak to zrobić, ale zobaczymy co z tego wyjdzie. Nie chce tu powielać mnóstwa poradników jakie na ten temat każdy bez trudu znajdzie w internecie, powielać szeregu tych samych tabelek, czy suchych formułek.

Newsowe zdjęcie może zmylić tego kto, mało łowi w tym okresie. Jeśli warunki pogodowe są sprzyjające, jest pochmurno, ciepło, powyżej zera, a woda w rzece pozwala na utrzymanie się ryb w typowych stanowiskach, to śmiało idźmy nad wodę.

Zaczynając pisać ten tekst zdaję sobie sprawę z faktu, iż zmuszony będę do powielania szeregu obserwacji i doświadczeń związanych z poławianiem klenia przez wszystkich tych wędkarzy, którym łowienie tej ryby, nie wynika z przypadku, a jest częścią ich świadomego wędkarstwa.

Powstał temat na naszym forum. Poruszył on problem i zagadnienie jakim jest smużak. Temat niestety trudny, może to i dobrze, bo co łatwe szybko się nudzi. Warto iść na przód i specjalizować się, w różnych technikach. Ale co to jest ten smużak?

Zainspirował mnie na portalu pewien młody spinningista, który uparcie pytał o tą kwestię. Jak podchodzić do klenia? Jak go łowić? Idąc w dół rzeki, czy może iść pod prąd od ogona jak każą podręczniki, elementarze wędkarskie, które są zbiorem wiedzy autorów. Ale kto jak kto nawet autorzy mają prawo się mylić.

Ileż to razy, pomimo niedługiego stażu spinningisty próbowałem się dorwać do kleni na wodach Kryspinowa i Budzynia. Niby woda, jak woda, tylko nie płynie, kleń  zawsze i wszędzie jest kleniem, zatem i sprawdzone w boju przynęty na te ryby powinny dać radę.

Oczywiście tytuł jest trochę naciągany, gdyż  natura nie wytycza sztywnych granic między krainami zamieszkiwanymi przez poszczególne gatunki. Nie będę też odnosił się do typowo pstrągowych odcinków, gdyż jak wiadomo w takie wody są bardzo nieprzyjazne dla innych ryb.

Moje kleniowanie to duża rzeka jaką jest Odra w jej dolnym biegu. Dobrymi miejscami przebywania kleni w tej rzece są przelewy i napływy. Najczęściej są to szczyty główek, których tu nie brakuje. Dobre będą również napływy na powalone drzewa, czy duże pojedyncze lub liczniejsze kamienie zalegające dno rzeki.

Piękne zakole małej nizinne rzeki. Zawsze podchodzę tam cicho. Moje ciało jest pochylone do przodu, a nogi ugięte. Wszystko dzieje się jak na zwolnionym filmie, bo wiem, że tą rynnę zamieszkują piękne klenie. Oba brzegi są porośnięte roślinnością i krzakami. Mam dobre schronienie przed wszystkowidzącymi rybami.

- Czy klenie na dużych rzekach powinno się łowić spinningami?? – zadałem sobie takie pytanie. - Gdzie to jest napisane, że klenie możemy łowić tylko spinningami?? Doskonale do tego nadają się lekkie i długie 3.60-4.20 wędki do metody odległościowej tzw. matchówki.