Zawsze chciałem podpatrzeć jak robi się wędkę, ale domowym sposobem. Na platformie YouTube, jest od groma filmów instruujących, jak dobierać komponenty, jak je montować, ale przeważnie, trzeba mieć bogatsze zaplecze wsparte o profesjonalny wrapper. Tym razem mogłem podpatrzeć i uwierzyć, że Batsona można złożyć sprawnie w kuchni. Bez drogich urządzeń, bez wsparcia zaplecza. Nie będę już przedłużał. Zobaczmy co Sebastian ma do powiedzenia. Sebastian - Wędka ma być zbudowana dla mojego kolegi Tomka, więc nie muszę chyba nikomu tłumaczyć, że musi wyjść super. Wybór padł na blank Batsona  SH1082-2 zbudowanego z węgla RX6. Długość 2,75m., c.w 7-14gr.

Blank Batsona serii RX6. Widoczne parametry.

Kijek ma być uzupełnieniem dla Robinsonowskiego Corteza do 30g. Wędka będzie zbudowana z komponentów firm Batson, Fuji, Pacyfic Bay, RodSmith.

Komponenty wykorzystane podczas montażu wędki.

Dolnik Wędki

Tomek na dolnik wybrał korek portugalski, ze wstawką z korka portugalskiego Burl, w kolorze czerwonym oraz zakończeniami z korkogumy. Korek w pierścieniach, uchwyt kołowrotka Fuji DPS 18 Black. Po uzgodnieniu długości dolnika i foregripu można zabrać się do roboty. Budowę dolnika rozpocząłem od wstępnej przymiarki.

Przymiarka "surowej" rękojeści.

Wszystko pasuje. Teraz pora na klejenie. Kleje cały korek od razu, ale nie daje kleju na pierścienie oddzielające dolnik i foregrip. Korek kleje na śrubie (pręcie gwintowanym) z nakrętkami. Używam żywicy lub kleju epoksydowego do sklejenia pierścieni korkowych. Dokładam po jednym dodatkowym pierścieniu korka na zewnętrzne krawędzie (bez kleju), żeby nie uszkodzić korka śrubą. Gdy wszystko wyschnie biorę się za toczenie rękojeści.

Toczenie rękojeści w warunkach domowych.

Toczenie rękojeści wykonuje w wiertarce, też na pręcie gwintowanym. Osobno toczę dolnik i foregrip. Korek szlifuję papierem ściernym o gradacji 80, 120 następnie 280, 400 i 800 na koniec. Można toczyć różne kształty, ale w tym przypadku ma być tradycyjnie.

Wytoczona rękojeść

Oszlifowany korek rozwiercam do średnicy blanku. Używam do tego urządzenia przez siebie wykonanego ’ala Dream Reamer. Jest to dolnik ze starego spiningu oklejony papierem ściernym.

Przyrząd własnej roboty, do rozwiercania środka korkowej rękojeści

Rozwiercony korek

Rozwierconą rękojeść można założyć na blank. Trzeba ustalić gdzie blank ma kręgosłup i w odpowiednią stronę obsadzić uchwyt kołowrotka. Korek jak i uchwyt zakładamy zawsze od góry blanku.

Pod uchwyt kołowrotka wkłada się pierścienie ustalające, lub nawija taśmę papierową i zalewa żywicą. W tym przypadku użyłem taśmy papierowej. Pod uchwyt, żywicy daje zawsze oporowo.

Posmarowany żywicą korek i uchwyt  wkładam w specjalnie do tego celu skonstruowanym ścisku i pozostawiam do wyschnięcia na kilkanaście godzin.

Gotowy dolnik

Spacing, Przelotki

Przed montażem przelotek  trzeba najpierw wyznaczyć ich rozmieszczenie, spacing. Chyba najbardziej popularny jest Fuji new concept. Tabele rozmieszczenia przelotek łatwo znaleźć w internecie.

Zastosowałem przelotki Fuji. Na blanku, miejsce gdzie ma być umiejscowiona przelotka, zaznaczam taśmą papierową. Robię tak ze wszystkimi przelotkami.

Odległości między przelotkami w/g standardów Fuji.

Przytwierdzam prowizorycznie przelotki do blanku, pamiętając o kręgosłupie blanku, i przeciągam żyłkę. Pod obciążeniem sprawdzam, czy blank dobrze się układa. Jest ok. Mogę robić omotki.

Widok na akcję wędki, podczas obciążenia.

Omotki będą z czarnych nici nylonowych Pacyfic Bay.

Nić nylonowa.

Montaż przelotek zaczynam do największej i przesuwam się w stronę szczytu.

Nie będę opisywał jak się nawija omotki gdyż było to już wałkowane na różnych stronach rodbuildingowych. Dodam tylko, że nawijam ręcznie kręcąc blankiem, a do stałego naprężenia nici używam przez siebie zrobione urządzenie. Coś na wzór nawijarki do sztucznych muszek.

Wszystkie przelotki nawinięte, pozostała tylko szczytowa.

Na szczytową też daje omotkę. Nasadkę żeńską złącza również zabezpieczam omotką.

Żeby ożywić trochę wygląd wędki, wykonuje na omotkach wstawki ze srebrnej nici.

Przed polakierowaniem kija trzeba go opisać. Opis będzie znajdował się w tradycyjnym miejscu, tuż powyżej foregripu. Ze względu na estetykę ograniczam miejsce opisu omotkami. Stosuję te same nici, co przy przelotkach. Opisuję cieniutkim pędzelkiem srebrną farbą akrylową. Akryl nie rozmaże się podczas lakierowania.

Wędka nie będzie posiadała zaczepu do przynęty. Przyszły właściciel uznał to za zbyteczne. Przed lakierowaniem sprawdzam czy przelotki są równo rozmieszczone.

Rzut na przelotki.

Do suszenia lakierowanego blanku używam „kręcioły” własnej konstrukcji. Zbudowana jest z silnika wolnoobrotowego 220V, kabla od lampki i deseczki.

Wrapper własnej produkcji.

Każdy skład lakieruję osobno. Używam lakieru firmy RodSmith. Jest to specjalny, dwuskładnikowy lakier do omotek. Polakierowana wędka schnie kilka godzin, ciągle się kręcąc.

Widok na gotową wędkę

Zbliżenie...

Parametry.

Uchwyt do kołowrotka, klasy Fuji.

Polakierowana omotka.

Wędka powstała całkowicie w moim mieszkaniu, w kuchni. Praca nad nią zajęła mi około 7-8 godzin, nie licząc czasu schnięcia kleju i lakieru. Wszystkie pomocne narzędzia i przyrządy, za wyjątkiem wiertarki, wykonałem sam. Komponenty potrzebne bo uzbrojenia kija, zakupiłem w Polskim sklepie rodbuldingowym.

Sebastian Zdrojewski, “Sebastian”