A więc przedstawiam drugą odsłonę artykułu. Nawiązując do pierwszej części chciałbym nie co rozszerzyć swoje poglądy i zachęcić muchową społeczność naklenie.pl do kręcenia własnych much.

Globalizacja, ma swoje plusy i minusy. Może, nie poruszajmy minusów, które są szczególnie widoczne w handlu, biznesie, skupmy się na plusach, jakie daje nam taka możliwość. Zdecydowaną zaletą, jest dostępność produktów.

Długo zastanawiałem się jak napisać ten tekst i mówiąc szczerze nadal nie bardzo wiem jak to zrobić, ale zobaczymy co z tego wyjdzie. Nie chce tu powielać mnóstwa poradników jakie na ten temat każdy bez trudu znajdzie w internecie, powielać szeregu tych samych tabelek, czy suchych formułek.

Toniak żeberkowy (Acilius sulcatus) – gatunek chrząszcza z rodziny pływakowatych. Z wyglądu przypomina pływaka żółtobrzeżka. Posiada ciemny, lśniący pancerz z żółtymi wzorami. Do pływania wykorzystuje jedynie tylne odnóża przekształcone w małe wiosełka.

Połowy kleni na przynęty imitujące owady, wiąże się z dobrą znajomością tego tematu. W internecie, można znaleźć ogrom wiedzy związany z tą tematyką. Na tym portalu, który notabene oparty jest na tej tematyce, próżno szukać stosowanych informacji. W ciągu tego sezonu, postaram się złożyć atlas owadów, który na co dzień używany jest w warsztacie osób, zajętych poważnie, połowem kleni.

Polska, ale i europejska zima w pełni. Mało jest wędkarzy, którzy polują z zamysłem na klenie właśnie zimą. Są inne utarte w wędkarskiej wierze gatunki ryb, które, jakoby są cenniejsze. Zależnie od europejskich przepisów od stycznia można łowić, trocie, łososie. W niektórych rzekach pstrągi.

Od kilku sezonów wraz z wujkiem zaczęliśmy łowić w nocy. Ja łowiłem sandacze na duże gumy, wujek w kamieniach bawił się z kleniami. Nie wiedziałem co on w tym widzi. Łowił w prawdzie, po kilka sztuk, na każdym wypadzie, ale poświęcanie czasu na ryby, które rzadko miały więcej niż 45 cm.

W prasie dziesiątki artykułów w sezonie, w internecie setki, jak nie tysiące. Każdy ma swój sposób na klenia. Poławia się je w nurcie, na przelewach, w rynnach, na rafach. Radzi, co zrobić by odnaleźć go i skłonić do brania. Jak podchodzić by być nie widzialnym dla ryby. Pisze się, o dużych rzekach jako spełnienie sukcesu.

Nie jest to łatwy okres dla osoby, która lubi tego białego „drapieżnika”. Kleń diametralnie zmienia się wraz z wrześniowym ochłodzeniem i nadejściem niżowych frontów. Krótszy dzień, dłuższa noc sprawiają, że nie tylko klenie zaczynają jeść. Jest to normalny odruch drapieżcy.

Złów i wypuść – podstawa etycznego wędkarstwa, nowomoda, jedyny sposób na ratowanie polskich wód czy wreszcie łatwy sposób na lansowanie?

Opowiadając o kleniach, ciężko jest podpowiedzieć wędkarzowi mającemu chrapkę na kleniową przygodę, czym te silne ryby łowić. Z jednej strony finezyjne witki i ultracieniutkie żyłki, z drugiej strony mocarne kije i plecionki o wytrzymałości 5 kilogramów.

Catch and Release (C&R) pochodzi z angielskiego i oznacza ‘‘złapać i wypuścić’, nie mniej i nie więcej.W końcu weekend. Sprzęt wędkarski czeka spakowany. Wyłączamy stres codzienności i włączamy wędkarską gorączkę!

Przez wiele lat kleń traktowany był jako ryba „biała”. Nie rozpatrywało się klenia w kategorii drapieżnika, którego można złowić na żywca czy spinning. Dziś obok bolenia, to chyba najbardziej spinningowa ryba łowiona w naszych wodach.

Catch and Release (C&R) pochodzi z angielskiego i oznacza ‘złapać i wypuścić’, nie mniej i nie więcej. Złapać i wypuścić? To po co w ogóle łapać? Początki wędkarstwa znajdują się w epoce kamienia łupanego i wiążą się nieodzownie z pożywieniem.