Długo się zbierałem napisać jak robię moje kleniowe owady, teraz wykorzystałem czas urlopu zebrałem się i coś tam napisałem. Mam nadzieję, że ktoś skorzysta z moich uwag i doświadczenia. Woblery robię już od jakiegoś czasu - 15 lat. Pierwsze próby, nie były zbyt rewelacyjne. Woblerki, nie wyglądały zbyt ciekawie - nie było Internetu, z którego można czerpać inspiracje. Wówczas zbierałem wycinanki z każdej gazety wędkarskiej i na tej bazie uczyłem się fajnego, moim zdaniem hobby. Po jakimś czasie zacząłem dłubać miniaturki - począwszy od klasycznych woblerków, później wciągnęło mnie robactwo i do dzisiejszego dnia mi pozostało. Staram się zrobić jak najbardziej realnego woblerka, ale ten jedyny jeszcze nie chce wyjść spod noża.

Korpusy

W związku z wyjazdem nad morze zabrałem w torbie podstawowy warsztat.
a. Nóż tapicerski z wymiennymi nożykami - moim zdaniem najlepszy nóż do skrobania woblerów - poręczny, z ostrzami chowanymi.
b. Piłka do metalu - tania kupiona w markecie budowlanym za 5zł - na nasze potrzeby w zupełności wystarczy - do przycięcia deseczki, listewki czy też gałązki oraz do późniejszej obróbki - nacięcia na ster oraz stelaż.
c. Papier ścierny w gradacji 80 - 100 -150 -200.
d. Szczypce okrągłe oraz płaskie.

Narzędzia dzięki, którym powstają moje imitacje

Materiały

a. Deska balsy gr. 20mm.

Balsa

b. Drut ze stali nierdzewnej 0,7mm.

Drut ze stali nierdzewnej służący do wykonywania stelaży

Przyda się, też tacka dzięki , której jest o wiele mniej sprzątania po skończonym struganiu.
To co wymieniłem w zupełności wystarczy na początek, do przygotowania korpusów w każdym miejscu - ja najczęściej robię to przed telewizorem i nie mam z tego powodu kłopotów w domu, jedynie przy szlifowaniu korpusów jest trochę kurzu, ale przy oszczędnych ruchach mieści się to w granicach porządku.

Przygotowanie

Deskę lub listewkę przycinamy na odpowiednia długość - od 1,8cm do 4 cm.

Po przygotowaniu odpowiedniej ilości materiałów przystępujemy do strugania - jak dla mnie jest to najłatwiejszy i najprzyjemniejszy etap przygotowania woblera. Warto przygotować sobie większą partię - ze względów oszczędnościowych i czasowych. Będzie łatwiej wypełniać klejem, gruntować, malować i lakierować. Także później na etapie testowania będzie łatwiej na sercu jak będzie trzeba się pozbyć paru sztuk, które nie będą spełniać naszych oczekiwań (na początku większość niestety wyląduje w koszu - później zresztą też ). Warto stosować sześciany - wtedy mamy możliwość na nich rysować sobie kształty jakie będziemy chcieli zrobić. Wyznaczmy sobie oś woblera - będzie prościej utrzymać symetrię a później zrobić w tym miejscu nacięcie na ster. Kształty owadów czerpiemy z internetu, np.: entomo.pl
Jest tego trochę ale na początku proponuję się skupić na prostych kształtach - czyli chrząszczach, później przyjdzie pora na trudniejsze kształty - pasikoniki, osy.
Jak będziemy mieli gotowe korpusy szlifujemy je papierem ściernym począwszy od 80 kończąc na 200 do uzyskania gładkiej powierzchni.
UWAGA - wszelki żłobienia w korpusie warto zrobić najpierw nożykiem później wyszlifować zgiętym na pół papierem ściernym.

Widok ogólny zestawu

Chrząszcze i raczki

Pasikoniki i żabki

Klasyczne

Po jakimś czasie będziemy mieli trochę przygotowanych korpusów - moje są zrobione z balsy więc trzeba je trochę utwardzić (balsa jest bardzo krucha) - ja moje wrzucam na kilka godzin do lakieru nitro (Śnieżka) po tym zabiegu nacinam miejsca na stelaż, a później najważniejsze cięcie - na ster. Temu nacięciu warto poświęcić najwięcej uwagi - ono będzie warunkowało nam pracę woblera. Musi być wykonane pod kątem 90 st. w stosunku do nacięcia na stelaż. Jeśli nam się to, nie uda nie będziemy mogli ustawić go.
Drugim warunkiem dobrej pracy woblera jest kąt steru - więc naprawdę warto przemyśleć jaką pracę chcemy uzyskać od naszego woblera - im bardziej ster będzie w pionie - tym praca będzie bardziej agresywna i wobler będzie pracował pod powierzchnią wody. W celu uzyskania woblera smużącego dajemy ster bliski pionowi (około 75-85st).
Nacinam balsę dopiero po impregnacji w lakierze ponieważ przy tej wielkości woblerów może się zdarzyć, że będzie pękać drewno. Zabieg ten w większości utwardza w wystarczającym stopniu balsę.
Następnie ponownie je impregnuję w lakierze przez kilka godzin, tak, aby drewno porządnie opiło się lakierem.

Przygotowanie stelażu

Wybieramy przygotowany korpus. W tym przypadku raczka - który ma być głęboko nurkujący - nacięcie pod ster jest prawie w poziomie - mocowanie żyłki będzie na sterze.

Imitacja raczka

Przycinamy drut który będzie wystawał około 5 cm za korpus.

Przygotowujemy mocowanie tylne tworząc pętle dookoła szczypiec okrągłych (etap I), następnie chwytając powstałe końcówki kręcimy szczypcami płaskimi do osiągnięcia równego zwoju (uwaga aby nie przekręcić - drut może się złamać), (etap II)

Etap I

Etap II

Wsuwamy powstały stelaż do woblera i przeginamy drut w odpowiednich kierunkach do uzyskanie następującego kształtu.

Trochę łatwiejszy w przygotowaniu jest stelaż do tradycyjnego mocowanie powtarzamy wszystko do etapu I i go powtarzamy z drugiej strony. Następnie przeginamy jedną z końcówek do dołu - kleń łapie przynętę od dołu, więc moim zdaniem mocowanie to jest najlepsze.

Zestaw gotowy do dalszej części produkcji

Następny etap to wklejanie stelaża. - ale to w następnej wolnej chwili…

Rafał Przybyła „bigrafi”